راه‌های تامین اسیدهای آمینه برای دام چیست؟ تامین اسیدهای آمینه برای دام ها در جهت رشد مطلوب، تولید مثل مناسب٬ سلامت و رسیدن به بیشترین توان بالقوه دام‌هاي با تولید بالا (شیر، گوشت و پشم) بسیار ضروری است. در این مقاله خلاصه ای از راههای تامین اسیدهای آمینه در دام بیان شده است:

منابع خوراک طبیعی

کنجاله سویا – سرشار از لیزین و متیونین بوده و منبع گیاهی مناسبی جهت تامین اسیدهای آمینه می باشد.

کنجاله کانولا – منبع خوبی از اسیدهای آمینه گوگرد دار بوده و در کنار استفاده از سایر منابع پروتیینی دارای بازدهی بهتری می باشد.

پودر ماهی – منبع غنی از اسیدهای آمینه ضروری که به دلیل عبوری بودن آن نقش بسزایی در افزایش راندمان تولیدات دامی داشته و دارای جایگاه ویژه ای به عنوان منبع پروتیین حیوانی به ویژه برای دامهاي با تولید بالا می باشد.

یونجه – مقدار متوسطی از اسیدهای آمینه را برای نشخوارکنندگان فراهم می کند.

ذرت و غلات – لیزین کمی دارند اما می توانند با سایر منابع پروتئینی غنی ترکیب شده و مورد مصرف قرار گیرند.

اسیدهای آمینه مصنوعی

برای متعادل کردن کمبودها در جیره های کم پروتئین مورد استفاده قرار می گیرد٬ از جمله اسیدهای آمینه مصنوعی رایج می توان از لیزین٬ متیونین٬ ترئونین٬ تریپتوفان٬ والین نام برد.

محصولات جانبی غنی از پروتئین

دانه های خشک شده با مواد محلول (DDGS) – محصول جانبی تولید اتانول می باشند.

غلات آبجو – محصول جانبی عصاره گیری آبجو بوده و غنی از اسیدهای آمینه می باشد.

کنجاله پنبه دانه – سرشار از پروتئین بوده اما حاوی گوسیپول است که باید در زمان مصرف مدیریت شود.

کنجاله پر – سرشار از سیستئین است اما قابلیت هضم بسیار کمی دارد.

اسیدهای آمینه محافظت شده برای نشخوارکنندگان

برخی از اسیدهای آمینه قبل از جذب در شکمبه تجزیه می شوند٬ بنابراین پروتئین قابل تجزیه در شکمبه جوابگوي تامین نیاز پروتئینی آنها نمیشود. مکمل سازي منابع پروتئینی با تجزیه پذیري کم در شکمبه (همانند پودرماهی)، کارآیی استفاده از نیتروژن و الگوي اسید آمینه در سطح روده باریک را بهبود و سبب افزایش تولیدات دامی می شود.

در مواردی دیگر اسیدهای آمینه (مانند متیونین و لیزین) پوشش داده می شوند و یا از نظر شیمیایی اصلاح می شوند تا از شکمبه عبور و برای جذب روده ای وارد روده باریک شوند.

منابع پروتئین تخمیر شده

کنجاله سویای تخمیر شده و کشت مخمر سبب افزایش دسترسی بدن دام به اسیدهای آمینه می شود.

منابع نیتروژن غیر پروتئینی

اوره و آمونیاک – نیتروژنی را که میکروب‌های شکمبه برای سنتز اسیدهای آمینه ضروری استفاده می‌کنند، تامین کرده اما برای جلوگیری از مسمومیت باید در هنگام مصرف به دقت مدیریت شوند.