منبع پروتئینی مناسب جهت استفاده در جیره دام چیست؟ یک منبع پروتئین مناسب برای جیره های دام باید مقرون به صرفه، از نظر تغذیه ای متعادل، قابل هضم و پایدار باشد. انتخاب منبع پروتئین به گونه، مرحله رشد و سیستم تولید بستگی دارد. یک رژیم غذایی متعادل اغلب شامل ترکیبی از منابع پروتئینی است تا اطمینان حاصل شود که تمام اسیدهای آمینه ضروری در عین بهینه سازی هزینه و پایداری فراهم می شود. در این مقاله منابع پروتئینی رایج برای استفاده در جیره دامها بیان شده است.

منابع پروتئینی حیوانی:

پودر ماهی – پروتئین با کیفیت بالا با اسیدهای آمینه ضروری و اسیدهای چرب امگا 3، عمدتا برای حیوانات جوان یا با عملکرد بالا استفاده می شود.

پودر گوشت و استخوان (MBM) – سرشار از پروتئین و مواد معدنی مانند کلسیم و فسفر می باشد.

کنجاله خونی – دارای پروتئین بسیار بالا (80-90%) اما خوش طعم نبوده و ممکن است برای هضم بهتر نیاز به فراوری داشته باشد.

فراورده فرعی طیور – مقرون به صرفه و برای حیوانات تک معده مانند خوک و طیور مفید است.

کنجاله حشرات (به عنوان مثال، لارو مگس سرباز سیاه، پودر کرم) – پروتيینی پایدار با مشخصات اسید آمینه خوب بوده که دارای قابلیت هضم مناسب نیز می باشد.

منابع پروتئینی گیاهی:

کنجاله سویا – پرمصرف ترین منبع پروتئین گیاهی، غنی از اسیدهای آمینه ضروری است، اگرچه حاوی فاکتورهای ضد تغذیه ای (ANFs) است.

کنسانتره پروتئین سویا (SPC)- حاوی محتوای پروتئین بالاتر و  ANFsکمتر، که باعث هضم بیشتر آن می شود.

کنجاله کانولا – جایگزین کنجاله سویا با مشخصات اسید آمینه خوب اما محتوای پروتئینی کمتردارد.

کنجاله پنبه دانه – برای نشخوارکنندگان مناسب است، اما حاوی گوسیپول بوده که می تواند برای غیر نشخوارکنندگان سمی باشد.

پروتئین نخود – بسیار قابل هضم و عاری از آلرژن های رایج است که آن را برای حیوانات جوان مناسب می کند.

لوپین – سرشار از پروتئین و فیبر، برای نشخوارکنندگان مفید است، اما ممکن است حاوی آلکالوئیدهایی باشد که استفاده در جیره تک معده ای ها را محدود کند.

کنجاله آفتابگردان – منبع پروتئین متوسط بوده و لیزین کمتری نسبت به کنجاله سویا دارد.

غلات خشک شده با مواد محلول در دستگاه تقطیر (DDGS) – محصول جانبی در تولید اتانول و سرشار از پروتئین و فیبر بوده که معمولاً در رژیم غذایی گاو، خوک و طیور استفاده می شود.

منابع پروتئینی جایگزین و نوظهور:

پروتئین های تک سلولی (به عنوان مثال، مخمر، باکتری، پروتئین های مبتنی بر قارچ) – دارای قابلیت هضم و پایداری بالا هستند.

پروتئین های گیاهی تخمیر شده – قابلیت هضم را بهبود می بخشد و ANFs را کاهش می دهد.

پروتئین های مبتنی بر جلبک (به عنوان مثال، اسپیرولینا، کلرلا) – حاوی محتوای پروتئینی بالا و غنی از اسیدهای چرب ضروری است.

حبوبات علوفه ای (به عنوان مثال، یونجه، شبدر) – منابع پروتئینی خوب برای نشخوارکنندگان، به ویژه در سیستم های مرتعی می باشند.

انتخاب منبع پروتئین مناسب:

• نشخوارکنندگان (گاو، گوسفند، بز) – این دسته از حیوانات می توانند به طور موثر از پروتئین های با کیفیت پایین و منابع غنی از فیبر مانند DDGS، یونجه و کنجاله پنبه دانه استفاده کنند.
• خوک و مرغ – این دسته از حیوانات به پروتئین های بسیار قابل هضم مانند کنجاله سویا، پودر ماهی و پودر حشرات نیاز دارند.
• حیوانات جوان و دام های با کارایی بالا – از منابع پروتئینی با کیفیت بالا مانند پروتئین شیر، پودر ماهی و SPC استفاده نمایید.